Een warme terracotta ondergrond met een groot wit getekend bladmotief, doorlopend tot in de punt van de schuine kap. Het dessin is gericht: de bladeren wijzen omhoog, dus een baan omdraaien om beter uit te komen kan niet.

Waar het spannend werd

De schuinte snijdt dwars door de tekening. Onderaan is de baan volledig, bovenin blijft er soms een handbreedte over. Dat smalle stuk moet nog steeds precies aansluiten, anders zie je bovenin een knik in het patroon terwijl er onderin niets aan de hand lijkt.

Hoe ik het heb aangepakt

Ik meet de schuinte op meerdere hoogtes op, want zo'n kap loopt zelden precies recht. Elke baan snijd ik af aan de wand en niet vooraf op tafel, en ik houd altijd een paar centimeter over om te kunnen corrigeren.