Een groot grafisch dessin in roest, petrol en oudroze, over twee wanden en helemaal om het raamkozijn heen, dagkanten inbegrepen. Hoe groter de vormen in een dessin, hoe harder het opvalt als er iets niet aansluit.

Waar het spannend werd

Een raam midden in een groot dessin is het lastigste wat er is. Boven en onder het raam hangen losse stukken die allebei moeten aansluiten op de volle baan ernaast, en de dagkanten zitten daar tussenin. Wijkt er één centimeter, dan loopt een halve cirkel scheef door.

Hoe ik het heb aangepakt

Ik hang eerst de volle banen links en rechts van het raam, zodat de tekening aan twee kanten vastligt. Pas daarna vul ik de stukken boven en onder het raam in, gemeten vanaf die volle banen en nooit vanaf het kozijn. De dagkanten snijd ik uit dezelfde baan waar ze bij horen, zodat het dessin de hoek om gaat in plaats van opnieuw te beginnen.